فکر میکردم فقط خودم غم دنیا توی دلمه.

غمی که وقتی نمیبینمت وقتی نیستی توی وجودم میاد.

ولی دیدم نه امروز هم آسمون هم زیاد غم داره.

اونم امروز گریه کرد.من نتونستم همدردی باهاش کنم.ولی اون با من کرد.

مثل همیشه رفتم زیره بارون.

خیلی دوستت دارم.دیگه نمیگم تنهام نذار.چون مطمئنم باهامی.میخوامت تا ابد.

میخوام اون شعری که آهنگش رو خیلی دوست دارم بنویسم.خیلی کوچیکه پیشه عظمت تو ولی بدون با گوش کردنش یاد خوبی های تو میافتم.

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه

                                                   همه غصه های دنیا توی سینه ی منه

تویه قطره های بارون میشکنه بغض صدام

                                               دیگه غیر از یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره می شینم و آواز می خونم

                                                منتظر واسه رسدنت تو بارون میمونم   

زیر بارون انتظارت رنگ تازه ای داره 

                                               منم عاشق ترم انگار وقتی بارون میباره

 بعضی وقتا که میای سر روی شونه ام میزاری

                                              تموم غصه ها رو از دل من بر میداری

اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره

                                            وقت بیداری بازم غم میشینه تو حنجره

می خوام یه خورده از عشقم بگم  البته هرچی بگم کم گفتما ولی خوب می خوام ازش تشکر کنم که بهم عشقو یاد داد

یه قلب داره انقدربزرگه انقدرقشنگه که نمی تونی حتی تصورشو کنی

ولی من توش زندگی می کنم

بهترین وقشنگ ترین قصر دنیاس

دلتون بسوزه شما که ندارید

کی گفته بهشت اون دنیاس؟

واسم یه بهشت ساخته که هیچ کس نمی تونه داشته باشه

مهربونیش

وایییییییییییییییی هیچ کس مهربون تر ازاون نیس

هیچ چیز پیش مهربونی هایه اون نمی تونه مهربونی نام داشته باشه

بیشتراز همه دوسش دارم

بیشتراز همه بهش ایمان دارم بهش امید دارم

بهترینه تو دنیاس

هرچی ،هرجارو بگردی گرد پاشم گیر نمیاری

چون تکِ،تکِ تک

نیست،دیگه نیس مثه اون

همه ی زندگیمو تغییرداد

با یه حس جدید،بایه حس قشنگ به نام عشق زندگی کردنو بهم یاد داد

بهش افتخارمی کنم

کاش رو پیشونیه من اسمشو هک کرده بودن که اون مال منه

ازت ممنونم

ازت ممنونم که بهم عشق می دی

منم قول می دم که همه ی عشقم مال تو باشه

همه ما وقتی کوچک بودیم مار و پله بازی می کردیم , یادته چقدر هیجان

داشت. می تونی تصور کنی دوباره داری به این بازی ادامه می دی ؟ آره تو

زندگی واقعی, فکر نمی کنی که زندگی واقعی هم یه جور مار و پله است ؟

اگه دقت کرده باشی تو زندگی واقعی , هم مار داریم هم نردبون . بعضی

وقتها باید اونقدر صبر کنی تا شش بیاری و بتونی بازی رو شروع کنی . شاید 

سالها زندگی کنی ولی هیچ وقت نتونی شش بیاری . این شش می تونه

همون هدف و راهی باشه که توی زندگی ات انتخاب می کنی . شش که

آوردی شروع می کنی به جلو رفتن . شاید اولش یک آوردی , یا شاید پنج یا

دوباره شش آوردی . نباید از اینکه یک آوردی حالت گرفته شه, نه از اینکه

شش آوردی خوشحال باشی , از کجا معلوم با همین یک آوردن به نردبون 

نرسی و شش تو رو نندازه توی دهن ماری که مجبور شی دوباره از اول

شروع کنی ؟ چه بخوای چه نخوای ,سر راهت هم مار هست هم نردبون ,

اگه مار نیشت زد خودتو نباز , دوباره می تونی شروع کنی.

۱) قانون این بازی اینه که هیچ وقت از صفحه بیرون انداخته نمی شی مگه

خودت بخوای بازی رو نیمه کاره رها کنی .

۲) شروع که کردی باید تا ته بازی رو بری . حالا بستگی به خودت داره که چقدر اراده ات رو جزم کنی که ادامه بدی . 

۳ ) ولی اینو مطمئن باش هر چقدر هم مارها تو رو نیش بزنن باز می تونی به خونه آخر برسی , مهم چه جور رسیدنه .

اون طرف قضیه رو هم ببین ممکنه یه عدد کوچک و ناقابل مثل یک تو رو از یه

نردبون بالا ببره که خیلی جلو بیفتی .ولی باز هم مواضب باش دست و پاتو

گم نکنی چون هنوز هم سر راهت مار هست که نیشت بزنه ,

4)فقط باید با تحمل و تامل جلو بری , وقتی هم به خونه آخر رسیدی دمت

گرم , به یه هدفت جامه عمل پوشاندی , پس دوباره تاس رو بنداز که برای

رسیدن به هدف دیگه دست به کار شی . حالا دیدی چرا می گم زندگی مثل 

مار و پله می مونه , نمی دونم تو زندگی چند بار تا حالا مار نیشت زده ولی

امیدوارم هر بار نیشت زد دوباره تاس رو انداخته باشی .

می دونم که جا نزدی . می دونی اگه مار نبود نردبون معنی نداشت ؟

امیدوارم زندگی ات همیشه پر از نردبون باشه و خودت هم نردبون باشی

واسه دیگران . و این رو هم بدون که تعداد دفعاتی که می تونی تاس رو

بندازی محدوده . چون همه می خوان تو این بازی شرکت کنن. پس بگو یا

علی و تاس رو بنداز. 

تا حالا دقت کردی که آدما وقتی به یه موفقیتی می رسن براش جشن می گیرن...مثل قبولی دانشگاه...جشن فارغ التحصیلی...ولی وقتی شکست می خورن می شینن یه گوشه و به فکر فرو می رن....

می دونی چیه؟به نظر من ادمایی که بیشتر به فکر فرو می رن موفق تر و خوشبخت ترن چون همین تفکراته که راه درست رو برای ادم روشن می کنه...به نظر من چیزی به اسم شکست وجود نداره فقط ممکنه راهی رو که انتخاب کردیم به مقصد نرسه ولی در عوض چیزایی رو توی این راه یاد می گیریم...که مجموع این اموخته ها مارو به هدفممون می رسونه .... همین شکست ها هستن که جاده موفقیت رو هموار می کنن...از این به بعد می خوام هر وقت شکست رو احساس می کنم به افتخار موفقیتای اینده جشن بگیرم

ولی فقط یه چیزی....م..م...م...می دونی چیه؟...اینجوری دیگه مجبورم 24 ساعته بساط جشن واسه خودم راه بندازم...

دیوونه شدم؟شاید....ولی جشن بعد از شکست لذتش خیلی بیشتر از جشن بعد از موفقیته....چون موفقیت خودش لذت بخشه...اینجوری دوتاشون اگه بخواد لذت بخش بشه دل ادمو می زنه....راستی دوست داری تو رو هم تو جشنام راه بدم؟؟؟؟؟؟؟

فکر میکنی که عاشقی؟؟

اصلاً میدونی عاشق به کی میگن؟؟

چند درصد فکر میکنی که عاشقی؟؟

تموم زندگیت به اون وابسته ست؟؟؟

همه جا اونو میبینی؟؟

اون به زندگیت معنی میده؟؟

اگه یه روزی همین عشقت بره با یکی دیگه! چیکار میکنی؟؟؟

اگه بفهمی دیگه هیچ وقت هیچ وقت نمیتونی بهش برسی چی؟!

اون وقت چی کار میکنی؟؟؟ خودتو میکشی! اونو میکشی!؟ و یا......

اما بزار یه چیز رو بهت بگم اگه این کار رو میکنی مطمئن باش عاشق نیستی پس معنی واقعی عاشقی رو خراب نکن چون زمانی میتونی بگی عاشقشم که فقط وجودش برات مهم باشه نه حضورش در کنار تو!!

زندگی را دوست دارم با تمام خستگیهاش

زندگی را دوست دارم با تمام موانعی که جلومه

دوسش دارم چون بعضی وقتها حس یه پرنده مهاجرو بهم میده

دوسش دارم چون بعضی وقتها  یکی رو بهت میده که با هیچی عوضش نمی کنی

اما امان از اون روزی که بخواد باهات جنگه......

وقتی با ستاره ی *تو *حرف میزنم
وقتی بهش خیره میشم  بهش چشمک میزنم همیشه ازم یه چیزی میپرسه!
میگه: *دوستم داری؟منم میگم:دوستت دارم
ولی دیشب از من یه سوال دیگه پرسید
گفت:"تو چرا هیچ وقت از من نمیپرسی که دوستت دارم یا نه؟
منم ازش پرسیدم :تو چی؟دوستم داری؟
میدونی چی گفت؟ گفت:*قلبتو بده !*گفتم چه جوری؟
گفت: چشماتو ببند یه نفس عمیق بکش و خودتو رها کن.
قلبت پرواز میکنه و خودش میاد پیشم
منم همون کاری رو کردم که ستاره گفت. ستاره قلبمو گرفت وروش
یه چیزی نوشت و بعد پسش داد. میدونی چی نوشته بود؟
نوشته بود *دوستت دارم* نوشته ی ستاره ی *تو* رو قلبم مونده .هنوزم هست . تا آخرم میمونه.
چرا؟چون بهم گفت "حقیقت هیچ وقت نابود نمیشه !چون چیزیه که "باید" وجود داشته باشه.

واقعا چرا باید از آدما نفرت داشت؟؟؟

آدم ها هم مثل همون صدفن که از خود راضی اند و درد دیگران براشون اهمیت نداره.

 اگر به انساني يك ماهي بدهي، خوراك يك روزه ي او را داده ايد. اگر به او ماهي گيري بياموزيد، خوراك همه ي عمرش را داده ايد. براي اين كه مطالب،‌بخشي از تفكر ما گردد، 3 كار ضروري است:

 1- آموختن آن ها

2- آموزش آْن ها

3- عمل كردن به آن ها اگر جوياي تغيير هاي بزرگ هستيد،‌برداشت خود را تغيير دهيد.

عادت، عبارت از نقطه ي تماس دانش، مهارت و اشتياق است. هر چيزي از دست مي رود، جز آزادي انتخاب. عشقي كه مادر نسبت به نوزادش احساس مي كند، به علت تجربه اي است كه تا لحظه ي زايش او طي كرده است. مطالبي كه ياد گرفتيد، ابتدا به خانواده و سپس به دوستان و فاميل آموزش دهيد. آموزش خيلي مهم است و از آن مهم تر،‌عمل به آن است. انرژي مثبت، حلقه نفوذ را وسيع مي كند. رهبري، به تعيين مسير مي اندشي يعني چگونه مي توانيم امور را به بهترين شكل انجام دهيم. راه حل مشكل هاي زناشويي، رهبري است. انسان ها را فقط رهبري كنيد. اشيا را مديريت كنيد. ما نسبت به امور اضطراري واكنش نشان مي دهيم، حال آن كه به امور مهم كه دراز مدت هست،‌توجه نمي كنيم. راه حل سريع و آني، ضد قوانين طبيعت است. بدون عوض كردن ريشه نمي توانيد ميوه را عوض كنيد. نگرش «برنده – برنده» يعني به شيوه اي گفتگو كنيم تا هر دوي ما بتوانيم براي اين مساله، راه حلي پيدا كنيم. نخست گوش فرا دهيد، آن گاه نظرتان را بيان كنيد. نيمه ي راست مغز متفاوت از نيمه ي چپ آن مي انديشد، مغز چپ، بيشتر تحليلي و منطقي و مغز راست، بيشتر خلاق است. تعادل ميان دو نمي كره ي مغز بسيار مهم است، گاه اين تعادل در يك نفر وجود ندارد، چه رسد بين دو نفر. چهار بعد در وجود ما عبارتند از:

 1- ذهني

 2- معنوي

 3- اجتماعي

 4- جسماني

گاهی فکر می کنم کاش عمر ما آدمها هم مثل قطرات بارون بود...

صدای  بارون رو می شنوید؟...بارون رو دوست دارین؟...زیر بارون راه می رید؟...یا می ترسید از سرما خوردن و...می دوید؟...تمنای زمین واسه بوسه های بارون...

هر وقت بارون می یاد احساس تنهایی می کنم....راه میوفتم تو خیابون بی هدف شروع به راه رفتن می کنم و همراه با قطره های بارون اشک میریزم...هوای دلگیریه اما دوسش دارم...الانم نشستم تو اطاقم با یک فنجون شیر قهوه ی داغ...دلتنگم اما نمی دونم از چی...شایدم می دونم باز خودمو دور می زنم...

چرا غمگینی؟عاشق شدم!!!!

آیا عشق شیرین است؟بله....شیرین تر از زندگی!!!!

چرا تنهایی؟ویژگی عاشق هاست!!!!

لذت تنهایی چیست؟فکر به او و خاطرات و!!!!

چرا می روی؟برای اینکه او رفت!!!!

دلت کجاست؟پیش او!!!!

قلبت کجاست؟او برده!!!!

پس حتما بی رحم بوده؟نه...اصلا!!!!

چرا؟چون باز هم او را می پرستم!!!!